Na een lange tocht achter de rug te hebben, zijn we eindelijk aangekomen in Oaxaca.

In de straten van Oaxaca gaat alles zijn gewone gang. De flikken bezetten wel een paar straten rond de zocalo en de zocalo. Hun waterkanon ziet er indrukwekkend uit met de bulldozer vanvoor. Wetende dat ze chemicalien in het water doen....

Er lopen wel mensen langs de flikken. De flikken staan in grote getale zich te vervelen op het voetpad, met 1 linietje flikken met schilden die de straat afzetten voor autos. Van de barricades die er eerst waren die we voorlopig zagen blijft weinig van over, een paar afgebrandde autos, een afgebrandde bus die opzij is geduwd en enkele grote steenbrokken aan de kant van de weg.

We hebben een toertje gemaakt op de zocalo en verschillende fotos getrokken. Er zijn onnoemelijk veel flikken die zich vervelen. Ze hebben zelfs een mobiele keuken en 8 dixie WCs. Er staan ook verschillende kamions geladen met uitgebrandde autowrakken en ander barricademateriaal. Als we nog verderwandelen zien we nog een resttant van een barricade die gedeeltelijk is afgebrandt, net onder een verkeerslicht die ook volledig is gesmolten (grappig zicht). Het valt ook op dat al de politieke graffitti in en rond de zocalo weggeschilderd zijn. Op een paar plaatsen is er intussen weer iets overgespoten.

Bij de Santo Domingo kerk, waar bij ons vorig bezoek de mensenrechterswaarnemers zaten, vinden we nog wel een klein standje met politieke DVDs, en zijn mensen bezig met 3 gedenkplaatsen voor de doden aan het maken. Op 1 en 2 november is het normaal groot feest om de doden te herdenken. Die plaats sprak ons niet erg aan tijdens het eerste bezoek, en nu nog minder, omdat er nu helemaal niets te zien is over de situatie.

De onderlinge meningsverschillen tussen de vakbonden lijken nu opgelost, de regering eist nu ook het ontslag van de gouverneur Ulisis Ruez Ortis, maar die weigert af te treden of om zich met vakantie op te geven. De APPO is nu verhuisd naar de universiteit, die we normaal morgen gaan bezoeken.

Nu net staan de flikken in formatie in de straten rond de zocalo, en mochten we er niet meer door. Na een blok rond lopen zien we waarom: Er staat een groepje van ongeveer 50 mensen, vergezeld door de pers, waarbij 1 iemand op de grond een tekst schrijft met bloemen. Ik heb enkel het laatste woord kunnen lezen en dat was 'muestros'. De sfeer is daar bijzonder rustig. Na een paar fotos trekken zijn we nu in het internetcafe.


Op dit moment zijn er vele steunbetuigingen op de plaats waar Brad vermoord werd. Mensen leggen er bloemen neer. De plaats waar Brad vermoord werd is in een stadje 10 km van de zocalo verwijderd. Later op de middag wordt er ook nog een betoging in de stad georganiseerd.

's Nachts worden mensen betaald om de graffiti op de muren te overschilderen. Overdag worden de restanten van de barricades verwijderd.
O ja, tijdens het rondlopen rond de zocalo valt het me op dat er toch wat meer dan 8 dixie WC's zijn.