De Standaard (VUM-mediagroep) die mede aan de oorsprong ligt van de klachten tegen Marcel Vervloesem en hem zelfs een 'kindermisbruiker' noemde terwijl de onderzoeken nog lopende zijn en het proces niet werd afgesloten, doet door middel van de onjuiste berichtgeving vanwege het gerecht te Turnhout, al jarenlang de indruk onstaan dat Marcel Vervloesem schuldig is.

Het openbaar ministerie van Turnhout (Procureur Peter Vander Flaasch) en de woordvoerder van het Turnhoutse parket hebben niet alleen totaal verkeerde informatie verspreid over Marcel Vervloesem maar ook over het onderzoek in deze zaak waarbij de Turnhoutse rechtbankvoorzitter bijvoorbeeld geen rekening hield met zijn eigen onderzoeksopdracht en slechts één van de tien zogezegde slachtoffers liet oproepen voor de leugendetectortest.

Ook in het proces Vervloesem wordt er een grote druk uitgeoefend die een eerlijk proces onmogelijk maakt.

In die zin zou het misschien niet slecht zijn indien Marcel Vervloesem een klacht indient tegen de Turnhoutse parketwoordvoerder en de Procureur des Konings Peter Vander Flaasch.

Deze laatste is trouwens betrokken partij is in deze zaak vermits hij naar aanleiding van een pamflet een officiële klacht indiende tegen Marcel Vervloesem en enkele medewerkers van de Werkgroep Morkhoven. Deze klacht wordt door de correctionele rechtbank waarin Vander Flaasch als vertegenwoordiger van het Openbare Ministerie ook de straf tegen Marcel Vervloesem vordert, behandeld.

De Werkgroep Morkhoven contacteerde reeds regelmatig de Voorzitter van het Hoog Comité van Toezicht maar het Gerecht te Turnhout weet zich gesteund door Justitieminister Laurette Onkelinx die in antwoord op de parlementaire vraag van Ecolo-parlementslid Zoè Genot stelde dat het onderzoek naar het kinderpornonetwerk Zandvoort te Turnhout in feite niets meer is dan het onderzoek naar de klachten tegen Marcel Vervloesem.

"Zeer mager" dossier over omkopingszaak Regie der Gebouwen

Advocaat Walter Van Steenbrugge, die Hans Evenepoel verdedigt in het kader van het corruptiedossier rond de Regie der Gebouwen, vindt dat het openbaar ministerie een zware verantwoordelijkheid draagt in wat hij de "manifest onjuiste berichtgeving" rond zijn cliënt noemt. Volgens Van Steenbrugge heeft het OM bovendien een zeer mager dossier tegen de directeur-generaal van de Regie. Hij zei dit op een persconferentie.

Het openbaar ministerie en de woordvoerder van het Brusselse parket "hebben veralgemeend en zo totaal verkeerde informatie verspreid over Hans Evenepoel. Ze hadden die moeten rechtzetten. Nu ontstond grote druk die een eerlijk proces onmogelijk maakt", aldus Van Steenbrugge. Zijn cliënt overweegt klacht in te dienen tegen de parketwoordvoerder.

Voorts vindt de advocaat dat het OM over een zeer mager dossier beschikt. "Er is geen sprake van snoepreisjes of enveloppen met geld. Het gaat vooral over de verbouwing van het huis van zijn zoon en een onbetaalde factuur die een aannemer doorstuurde naar de Regie. Mijn cliënt heeft daar nooit iets van geweten. Moet je daarvoor iemand met een vlekkeloze staat van dienst aanhouden?"

Volgens Evenepoels verdediging wist hun cliënt van niets. "Dat wordt bovendien bevestigd door de mensen die al bekentenissen hebben afgelegd. Ze hebben namen genoemd, maar nooit kwam die van Hans Evenepoel ter sprake." (Belga)

De Morgen 4.2.2006

Op 15.2.2006 werd Marcel Vervloesem niet tot 12 jaar gevangenis veroordeeld zoals velen hadden gehoopt.

De vraag is echter of de Werkgroep Morkhoven daarmee tevreden moet zijn.

Tal van onderzoeken werden niet uitgevoerd of met de resultaten ervan werd geen rekening gehouden; dossierstukken blijken nog steeds te zijn verdwenen en werden met medeweten van de Turnhoutse procureur Peter Vander Flaasch, nooit bij het gerechtelijk dossier gevoegd; slechts 1 van de 12 aanklagers van Marcel Vervloesem werd aan een leugendetectortest onderworpen terwijl de Turnhoutse strafrechter F. Caers aan procureur Vander Flaasch bijna een jaar geleden de opdracht gaf om ALLE aanklagers voor de leugendetectortest op te roepen.

Geen reden om feest te vieren dus.

Opmerkelijk is dat als men via de zoekrobot Google "Marcel Vervloesem 15.2.2006" opzoekt, er juistgeteld twee berichtjes verschijnen.

http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCROY

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven

Ik ken de zaak Vervloesem niet maar uit andere zaken weet ik dat gerecht waaronder parket maar ook politie gewoonweg crimineel te werk gaat.

Trouwens de naam van dhr. Jan Boeykens wordt in die zaken ook vernoemd, maar spijtig genoeg schijnt deze persoon er niet veel aandacht voor te hebben hoewel de gruwel van en puur misdadige overheid zondermeer duidelijk BEWEZEN is.

Het gaat ondermeer over de ettelijke pogingen om de HIER en NU écht politiek vervolgenden te vernietigen, zowel administratief (burgerlijk dood verklaring door ambtshalve adres afschrijvin is één voorbeeld !) en sociaal (botte weigering van betaling van het leegloon én IGO nadat arbeid vernietigd wordt met bovenop beslag op eigendom/woonst !) als puur crimineel gedurende ettelijke decennia met constructies van misdrijven tot bloedens toe om de slachtoffers te kunnen criminaliseren in zovele pogingen om ze levend te begraven in de gulag van psychiatrische instellingen.

Een voorbeeld van zulk slachtoffer is Herbert Verbeke.

Wat heeft de heer Jan Boeyckens daarop te zeggen en wanneer gaat hij hierover iets publiek maken : of mag hij niet ?

Er werd ons vroeger wijs gemaakt dat de psychiatrie alleen in de USSR werd gebruikt om dissidenten het zwijgen op te leggen maar hoeveel duizenden mensen zouden er hier al niet in de psychiatrie verdwenen zijn ?

Het gerecht van Turnhout deed met het 'deskundigenonderzoek' van de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem nog een laatste zielige poging om Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen omtrent het kinderpornonetwerk Zandvoort waarvan de daders en kinderpornoproducenten nooit opgespoord en vervolgd werden.

Volgens Dr. Cosyns zou Marcel Vervloesem omwille van 'zijn behoefte aan rust geen contact meer mogen hebben met de media'.

Dr. Cosyns stond destijds aan het hoofd van de naar hem genoemde Commissie Cosyns die onderzoek moest voeren rond de isoleercellen in de Antwerpse kinderkliniek Good-Engels. De commissie stelde geen ernstige onregelmatigheden vast terwijl een rapport van de Antwerpse gerechtelijke politie vermeldde dat er een 5-jarig kind in een isoleercel was overleden en er verschillende jongeren met gebroken armen of benen waren tengevolge van mishandelingen. Door de acties rond Good Engels kwam de Werkgroep Morkhoven op het spoor van de kinderpornocircuits Temse en Madeira die naar het kinderpornonetwerk Zandvoort zouden leiden.

Het rapport 'Cosyns Bis' lijkt al bijna even 'betrouwbaar' te zijn als de resultaten van het zogezegde onderzoek van de Commissie Cosyns in 1989...

TIEN JAAR GELEDEN TROK DE WITTE MARS DOOR BRUSSEL

Is de Witte Mars verloren moeite geweest ?

Op zondag 20 oktober 1996 trokken meer dan 300.000 Belgen door de straten van Brussel om hulde te brengen aan alle verdwenen en vermoorde kinderen en op te komen voor een hervorming van justitie. Vooraan in de mars liepen de ouders van Julie Lejeune en Melissa Russo, maar ook andere familieleden van ontvoerde en vermoorde kinderen zoals de moeder van Elisabeth Brichet en de zus van Loubna Ben Aïssa. Aan de basis van de mars lag de affaire Dutroux die twee maanden eerder, in augustus 1996, aan het licht was gekomen. De Belgische regering kwam in spoedvergadering bijéén, liet de ouders op het Koninklijk Paleis ontvangen, richtte met enkele ouders het Europees Centrum voor sexueel misbruikte en verdwenen kinderen op (Child Focus) en wist de bevolking te sussen met enkele structurele hervormingen.

Wie de zaak rond het kinderpornonetwerk Zandvoort aandachtig heeft gevolgd, weet dat er sindsdien echter niets veranderd is. De -volgens een rapport van de federale politie- tienduizenden kinderen op de cd-roms van het kinderpornonetwerk Zandvoort werden nooit geidentificeerd omdat de overheid zogenaamd 'geen middelen' heeft. De kinderverkrachters en kinderpornoproducenten lopen nog vrij rond. Zij werden door de Belgische Justitie nooit opgespoord en vervolgd. Child Focus, de Justitieministers Verwilghen en Onkelinx werden tevergeefs door de Werkgroep Morkhoven gecontacteerd maar het enigste resultaat daarvan was dat de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem werd aangeklaagd en door het slijk werd gesleurd.

-------------------------------------------------

De openbare aanklager te Turnhout, Procureur Peter Van Der Flaas, onderwierp Marcel Vervloesem zopas aan een psychiatrisch onderzoek. Opvallend hierbij is dat de psychiaters die het deskundigenrapport opstelden, in het begin van hun rapport schrijven dat zij zich niet over de schuld of onschuld van Marcel Vervloesem willen uitspreken en nadien in hun rapport voortdurend herhalen dat Marcel Vervloesem schuldig is aan de hem ten laste gelegde feiten die hij 'weigert te bekennen'. De psychiaters Cosyns en Geens schrijven zelfs dat Marcel Vervloesem een 'contactverbod' met de audiovisuele en geschreven pers moet opgelegd krijgen...

Het is duidelijk dat het rapport dus alleen bedoeld is om Marcel Vervloesem de mond te snoeren inzake het kinderpornonetwerk Zandvoort.
Tegelijkertijd is het een afrekening met een zaak uit het verleden. Psychiater Cosyns was destijds immers de voorzitter van de naar hem genoemde 'Commissie Cosyns' die de wantoestanden rond de isoleercellen in de Antwerpse kinderkliniek moest onderzoeken. De commissie werd opgericht naar aanleiding van de acties van de Werkgroep Morkhoven.
Cosyns en de professoren van de U.I.A. die zich als 'onafhankelijke' onderzoekers voorstelden, bleken achteraf verbonden te zijn met het bestuur van het kinderziekenhuis. Zij stelden geen onregelmatigheden vast. In een rapport van de gerechtelijke politie is echter sprake van een 5-jarig kind dat in een isoleercel overleed. Voorts staan er in het rapport verschillende getuigenissen van jongeren die verklaren dat zij zodanig mishandeld werden dat zij er een gebroken arm aan overhielden.
Jammer genoeg verscheen daar nooit iets van in de pers...

De toenmalige minister van Volksgezondheid, dhr. Hugo Weckx (CD&V), nam de klachten van de Werkgroep wél ernstig en nodigde een delegatie van de Werkgroep uit op zijn kabinet te Brussel. Minister Weckx liet vervolgens een isoleercelreglement opstellen voor alle psychiatrische instellingen. Het reglement werd echter niet nageleefd. De directies van de psychiatrische ziekenhuizen beweerden dat dit 'teveel administratief werk met zich meebracht'. Om het isoleercelreglement te omzeilen sprak men voortaan van 'kamerbehandeling'.

De Werkgroep Morkhoven ontdekte dat bepaalde jongeren van de kinderkliniek in het prostitutiemilieu waren terechtgekomen. Toen de Werkgroep kort daarop het kinderpornocircuit te Temse (België) ontdekte, gaf het gerecht van Turnhout het bevel om Marcel Vervloesem en een andere Morkhoven-activist aan een psychiatrisch geestesonderzoek te onderwerpen. De Werkgroep kreeg toen de steun van enkele Nederlandse psychiaters en de poging om Marcel Vervloesem 'zot' te verklaren en de Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen, mislukte toen. De Werkgroep zette haar onderzoek verder en kwam op het spoor van het kinderpornonetwerk Zandvoort (Nederland). Op het moment dat de internationale pers naar Morkhoven afzakte, werd Marcel Vervloesem door het Sp.a-gemeenteraadslid Victor V., van 'sadistische verkrachtingen' die tijdens zijn jeugdjaren plaats zouden hebben gehad, beschuldigd. Het parket van Turnhout besloot zijn klacht te onderzoeken. Zij negeerde het feit dat Victor V. door een minderjarige voor zedenfeiten werd aangeklaagd en hij in tal van zedenzaken met minderjarigen wordt genoemd.
De Vlaamse pers, waaronder VTM, Gazet van Antwerpen en Het Nieuwsblad zetten een waar offensief in tegen de Werkgroep Morkhoven (maar zwegen over de kinderponozaak Zandvoort). Het gerecht van Turnhout had nu eindelijk een klacht in handen waarmee zij Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven hoopte te kunnen vernietigen. Marcel Vervloesem was een 'verkrachter', een 'sadist', een 'oplichter', een 'kindermisbruiker' enzoverder. Bijna tien jaar lang werd Marcel Vervloesem als de grootste crimineel op aarde voorgesteld. Marc Dutroux en Michel Nihoul waren slechts kruimeldieven geweest...

Over de klacht die een minderjarige wegens zedenfeiten tegen de Herentalse Sp.a-politicus Victor V. (hoofdaanklager van Marcel Vervloesem) indiende en de talrijke zedenzaken met minderjarigen waarin Victor V. werd genoemd, zweeg de pers. Het Proces-Verbaal dat de Herentalse politie van die klacht opstelde, verdween en is nergens meer weer te vinden. De pers repte met geen woord over de schriftelijke verklaring van één van de zogezegde slachtoffers dat men voor de klachten tegen Marcel Vervloesem door Victor V. en de pers betaald werd. De pers zweeg over de zogezegde slachtoffers van Marcel Vervloesem die allemaal persoonlijk bevriend zijn met Victor V. en die voor het merendeel wegens diefstallen, inbraken en gewapende roofovervallen achter de tralies zaten. Over de leugendetectortest waarvoor de zogezegde slachtoffers nooit werden opgeroepen terwijl de Turnhoutse rechtbankvoorzitter F. Caers daartoe twee jaar geleden de opdracht gaf: geen woord. De pers stelde zich ook geen vragen toen Victor V. die door de Herentalse Sp.a-burgemeester Jan Peeters onvoorwaardelijk wordt gesteund, vorig jaar tot bestuurslid van het OCMW te Herentals werd benoemd. Toen Sp.a-burgemeester Jan Peeters tijdens de hongerstaking van Marcel Vervloesem in de gevangenis van Turnhout (2005), na een speciale gemeenteraadszitting rond het 'negatieve imago van Marcel Vervloesem' via de lokale media opriep om de nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven van het Internet te bannen, vond de Vlaams pers dat de gewoonste zaak van de wereld. Over de merkwaardige tussenkomst van inspecteur Georges Zicot (zaak Dutroux) als zou de franse magistraat in het dossier Zandvoort, een 'man uit Charleroi' zijn geweest (wat niet waar bleek te zijn): geen woord. Over de valse belofte van Procureur Herman Janssen aan de krant Het Laatste Nieuws als zou hij deze zaak laten onderzoeken: geen woord. De pers zei nooit iets over de ontbrekende stukken in het gerechtelijke dossier. De ridicule verklaringen die door twee zogezegde onafhankelijk van elkaar staande slachtoffers (in 1998 en in 2005) werden afgelegd als zou Marcel Vervloesem 'een inktvulling van een stylo en andere voorwerpen in hun piemel hebben gestoken' werden door het gerecht van Turnhout en de Vlaamse pers welwillend geslikt. Er zijn nog honderden andere voorbeelden op te noemen.

Ook vandaag blijft een krant zoals Het Nieuwsblad haar lezers desinformeren door te stellen dat men tien jaar 'effectieve celstraf' had gevraagd voor Marcel Vervloesem terwijl daarvan in de rechtszaal niets is gezegd.
Journalist Ivo Meulemans van Het Nieuwsblad durft in zijn artikel 'Kinderpornojager vertoont sexuele interesse voor minderjarigen - Vervloesem is gestoord' zelfs te beweren dat Marcel Vervloesem zich 'na de zitting geen moer van het contactverbod met de pers aantrok' terwijl hij de eerste was om Marcel Vervloesem te bestoken met een vraag over het 'grensoverschrijdend sexueel gedrag' in het rapport Cosyns (de rest van het rapport interesseerde hem niet).
Het Nieuwsblad was de krant die destijds als eerste (en nog voor dat er een klacht tegen Marcel Vervloesem werd ingediend) met de beschuldigingen van Victor V. naar buiten kwam.

Marcel Vervloesem is echter het zoveelste slachtoffer in de rij van een politiek en gerechtelijk corrupt systeem. Er waren immers niet alleen de getuigen die in de zaak Dutroux werden vermoord of op een geheimzinnige manier omkwamen.
Marie-Françoise Botte die voor haar werk rond de kinderprostitutie in Thailand tot 'barones' werd benoemd, werd van belastingsfraude beschuldigd en kreeg het aan de stok met een journalist van het franstalige dagblad Le Soir. Uiteindelijk deed zij een zelfmoordpoging door een ontstoppingsmiddel te drinken.
RTBF-medewerkster Gina Bernaer-Pardaens die met de Werkgroep Morkhoven samenwerkte, had gedurende maandenlang problemen met haar telefoon en Internet waarmee Belgacom zogenaamd geen raad wist, ontving verschillende doodsbedreigingen en verongelukte toen zij naar huis reed en daarbij door een wagen werd gevolgd. Kort voordien vertelde zij dat er geknoeid werd met haar auto maar iederéén dacht dat zij 'paranoiä' was geworden. Enkele uren voor haar dood, had Jan Boeykens van de Werkgroep Morkhoven haar nog aan de lijn maar hij moest het gesprek afbreken omdat er een zodanig gebrom was op de lijn dat een normaal gesprek onmogelijk was. Herhaalde pogingen om nog een fax te versturen naar Gina Bernaer met een brief van de toenmalige Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) waarin deze verklaarde dat hij de telefoononderbrekingen enz. zou laten onderzoeken, mislukten. Regina Louf werd door een geregistreerde campagne van de Vlaamse pers 'zot' verklaard... Er zijn nog tientallen andere voorbeelden op te noemen.

Als de burgers niet reageren en protesteren, dan is de Witte Mars voor niets geweest en dan heeft de kinderpornoindustrie haar slag in huis gehaald. Toen men de zaak Dutroux afdeed als het werk van een éénzame pervert terwijl men alle belangrijke zaken in het dossier Dutroux-bis wegstak dat een stille dood zou sterven, wist de Werkgroep Morkhoven reeds op welke manier de strijd tegen de internationale kinderporno door de Belgische overheid zou worden aangepakt.
Misschien wordt het tijd dat men bij de federale verkiezingen van 2007 terug voor de CD&V stemt...

Marcel Vervloesem, proces, Turnhout 18.10.2006