Tussen de middag of na school onmoeten heel wat jongeren elkaar in De Biekorf, of ze trekken naar het Astridpark om van de zon te genieten, een partijtje voetbal te spelen of gewoon een gezelllige babbel met elkaar te hebben. Maar al te dikwijls worden deze mensen in hun aktiviteiten gestoord door de politie. Met de nodige intimidatie voeren ze identiteits-controles uit, dwingen ze met dreigementen de jongeren hun bezigheden te staken en worden ze soms verplicht de plaats onmiddellijk te verlaten. Vaak protesteren deze jongeren, maar wie kan er nu tegen deze oppermacht op. Daarbij, de politie is onverbiddelijk, als je "te lastig" bent of je voert hun bevel niet snel genoeg op, is de kans groot dat ze je meenemen naar de Hauwerstraat. Probeer je ouders maar eens uit te leggen dat je opgepakt bent omdat je stond te breakdancen in de Biekorf, en je geen zin had om te stoppen omdat de politie dat zegt. Het zit er voor deze mensen niets anders op dan te vertrekken en ergens anders samen te komen. De kans dat ze weer weggestuurd worden zit er natuurlijk in. Waarom deze repressieve methode?

Zogezegd zorgen deze mensen (men noemt ze rondhangende jongeren) voor overlast. Maar wat is overlast? Ze maken lawaai! Natuurlijk, deze jonge mensen hebben heel wat te bespreken en ze kwebbelen er lustig op los. In al hun enthousiasme gaat het er wel eens luid aan toe, maar of we hier kunnen spreken van overlast? Onlangs waren enkele jongeren aan het musiceren in het Astridpark. Ze zongen bekende liedjes met begeleiding van een akoestische gitaar. Algauw werden andere mensen in het park aangestoken en ze begonnen mee te zingen. Heel spontaan onstond er een soort improvisoir parkkoor. De mensen amuseerden zich op een creatieve manier en iedereen die zin had kon meedoen. Mooie liedjes duren echter niet lang, weldra kwam de politie met hun kakafonie. Gedaan met de pret. Iedereen moest z'n identiteitskaart tonen en ze kregen het bevel hun muzikale uitspatting onmiddellijk te staken. Ze vormden overlast voor het park en z'n bezoekers. Als je muziek wilt maken in een openbaar park met je een aanvraag indienen. Sorry mensen, stop die creativiteit en je talenten maar wer weg! Hier is geen plaats voor spontaniteit! Nog een reden waarom "de rondhangende jongeren" een probleem vormen is dat ze zogezegd de boel vervuilen tot zelfs vandaliseren. Toegeven na een dagje parkzitten ligt het park soms vuil bij, maar dat is niet enkel van de jongeren. Aan de andere kant zie ik ook vaak enkele jongeren met een plastiek zak het plein rondgaan om het achtergelaten vuil van de anderen te verzamelen.Ze doen dit spontaan. Sommigen maken er ook anderen op attent dat ze hun vuilnis niet moeten achterlaten. Maar daar spreekt niemand over, dat komt niet in de kranten.

Neen we horen dat ze overlast zijn. En wat zal Brugge met "het probleem van de rondhangende jongeren" doen als deze uit het straatbeeld moeten verdwijnen. Hen in de Entrepot steken? Een opvangcentrum voor rondhangende jongeren starten? Alle rondhangenden centraliseren zodat ze alles weer onder controle hebben. Ze gieten alles in een mooi jasje, plakken er een hippe naam op en het probleem is opgelost. Ik zie het al aankomen.

Maar het zal niet baten! Deze jongeren hebben geen behoefte aan een georganiseerd centrum met voorgekauwde aktiviteiten en supervisie van bovenaf. Wat ze werkelijk nodig hebben is een vrijplaats. Een plek waar ze even kunnen ontsnappen van de controle thuis, op school en elders. Een plaats waar ze zichzelf kunnen zijn. Een plaats waar zij zelf beslissen en bijgevolg ook zelf verantwoordelijk voor zijn. De meeste mensen geloven niet in dergelijk project. Dat komt vooral omdat ze geen vertrouwen in de jeugd hebben. Het zijn losbollen, ze hebben geen waarden meer, het zijn luiaards, ze hebben geen verantwoordelijkszin... Vooroordelen! Wat wel eigen is aan jonge mensen dat ze dikwijls de gangbare normen doorbreken, de wereld anders bekijken. Men mag dit niet als negatief beschouwen. Deze mensen zijn de toekomst. Deze mensen zullen later keuzes moeten maken, beslissingen nemen en oplossingen zoeken voor vele problemen. En in deze wereld waar alles zo snel verandert en de wereldproblemen groter worden hebben we des te meer nood aan creatieve geesten en nieuwe ideeën. De toekomst ligt in hun handen.Voor ons, voor hen, voor iedereen, laat ons deze mensen de mogelijkheden en de middelen aanreiken om zichzelf optimaal te ontplooien. Ze hebben recht op hun vrijplaats waar ze de kans krijgen zelf verantwoordelijkheid te dragen, zelf initiatief kunnen nemen, zelf problemen oplossen, leren samenwerken met anderen en bovenal hun creativiteit kunnen botvieren. Natuurlijk zou het in het begin niet van een leien dakje lopen en waarschijnlijk nogal chaotisch lijken. Maar je mag niet vergeten dat er een inlooptijd nodig is, een tijd waarin men kan leren hoe men de dingen aanpakt en ervaring opdoet omdan iets uit te bouwen. Een vrijplaats betekent niet dat je zo maar alles doet waar je zin in hebt. Je vrijheid stopt waar die van een ander begint. Dus ze moeten rekening houden met de buurt, nachtlawaai en andere elementen die mensen schaden. Aan de andere kant vereist het wel een zekere zin van tollerantie en verdraagzaamheid van de buurt, want zoals ik al zei deze mensen moeten het nog leren.

In plaats van de ietwat eigenzinnigere jeugd als overlast te beschouwen zouden we hen beter steunen en kansen bieden. En als het niet teveel gevraagd is laat dat idee van controle los, er is al genoeg controle en schenk wat vertrouwen.