De 1 mei reclaim in Brugge werd dit jaar gekaderd in de oorsprong van 1 mei. De folklorestoeten annex verkiezingspropagandapraatjes die jaarlijks door de traditionele arbeidsersbewegingen worden georganiseerd hebben nog maar weinig meer van doen met de dodenerdenking en jaarlijkse dag van sociale strijd waaruit ze ontstaan zijn.

De 1 mei reclaim moest dus een feest worden van solidariteit en respect voor iedereen, weg van de recuperatie door het Vlaams Blok en los van de makke traditionele bedoening die vergeten is waar het om gaat.

De lokale overheid en het politieke establishment is blijkbaar niet erg happy met het feit dat een deel van de( vooral jeugdige) Brugse bevolking wel nog weet waar het om draait. s'Morgens werden de Brugse autonomen bijna manu militari uit de traditionele 1 mei optocht geweerd (terwijl het uiteindelijk iedereen vrij staat, ja, het zelfs de bedoeling is dat de hele arbeidersbeweging daarin kan opstappen).

Na de middag vond men het ook nog eens nodig om met overweldigend machtsvertoon duidelijk te maken dat 1886 als het "nodig" zou zijn nog steeds voor herhaling vatbaar is. Gelukkig is er niet op deze overdreven provocatie ingegaan en werd het na het bekomen van het verschot toch nog een beetje feest in het Astridpark.

De politie had laten weten te zullen ingrijpen indien het verkeer gehinderd werd. Na overleg werd besloten om via het voetpad richting Astriudpark te trekken en de geluidswagen meteen daarheen te laten gaan. Doordat s' avonds de risicomatch Club - Standard op het programma stond was er ruim voldoende federale politie ter plaatse.

Doordat de geluidswagen niet meekon werd de vrolijke stoet begeleid door een geimproviseerde sambaband.

Via het zand, waar er kermis was, danste de groep de Langestraat in. Die zat tjokvol met toeristen en dagjesmensen, zowel op het trottoir als midden op straat, er was haast geen doorkomen aan. Op dat moment kon men nog maar moeilijk van verkeershinder spreken dus werd de hele breedte van de weg maar gebruikt.

De vrolijke optocht werd gevold door deze grimmig uitziende colone. Dit enorme contrast wekte nogal wat verwarring bij de omstaanders. De commentaar van de Bruggelingen die toekeken was dan ook niet mals naar de ongevraagde begeleiders toe.

De activisten lieten zich dit alles niet aan het hart komen, er werd vrolijk verder gedanst, belletjes geblazen en bloemetjes uitgedeeld.

Bij de Grote Markt wachtte nog een onaangename verrassing.

Een politiecordon dat ongeveer even groot was als het groepje activisten blokkeerde de toegang naar de grote makt.

Tussen het groepje activoerders (+ winkelende mensen en toeristen) stonden ook minstens tien politiemannen in burger.

Een politiehelicopter kwam rondjes vliegen boven de Grote markt en de Langestraat.

Achteraan werd de groep ook ingesloten door een groot aantal agenten.

De sfeer bleef erin, er werd niet ingegaan op de provocatie en het feest ging door.

De actievoerders mochten in groepjes van vijf het cordon verlaten, op de Burg , voor het podium van het officiële 1 meifeest kwam de groep terug samen.

Aangekomen in het Astridpark moest de groep toch eerst even bekomen van de emoties. De politie stond nog steeds paraat net buiten het park.

Na een tijdje werden dan toch de spandoeken bovengehaald en kon ook het feest beginnen.

dank je voor de bobkesfoto, libby. ik zal hem boven mijn bed hangen. gelukkig kunnen we nog eens lachen bij het besef dat brugge inderdaad 'la morte' aan het worden is. en niet weinig heeft de dood het gelaat van het repressieapparaat...