Een algemene vergadering
Vrijdag waren we aanwezig op de algemene vergadering van het bedrijf Lever in Haubourdin. Bijna alle werknemers waren aanwezig: opzichters, kaderleden en arbeiders. Ze voelen zich allen betrokken bij de acties en zijn heel gemotiveerd om de acties verder te zetten: ze kunnen maar resultaat boeken indien ze hun eisen laten gelden met hardere acties. Van syndicale kant krijgen ze slechts steun van de CGT en de CGC. Maar uit discussies met de bonden bleek dat het lidmaatschap tot een vakbond niet essentieel is voor de strijd, en dat de solidariteit verder reikt dan lidmaatschap.

Allemaal samen?
Een interessante evolutie in deze beweging, is de tactische keuze voor meer openheid voor andere sociale bewegingen en acties. De werknemers van Lever zijn er zich van bewust dat het noodzakelijk is toenadering te zoeken met andere groepen die een sociale strijd voeren: andere chemische bedrijven (bijvb. in Duinkerke), andere fabrieken die in de regio dreigen te sluiten, de strijd tegen de hervorming van de pensioenen, de betrokkenen bij de hervorming van het onderwijs, ... Een open brief, die de toenadering van de sociale strijd in de privé- en de publieke sector promoot, werd op de vergadering voorgesteld en op luid gejuich onthaald. De sluiting van Lever, Coventry, en co vormen volgens de werknemers een bedreiging voor het volledige sociale en economische weefsel van de regio.
Werknemers van Cerestar waren eveneens aanwezig op de vergadering: hun bedrijf zou binnenkort ook bedreigd zijn. De locale politici, daarentegen, steunen de actie slechts voorwaardelijk, en brengen concreet niets in.

Woensdag waren de werknemers naar de universiteit Lille 3 (universiteit voor sociale wetenschappen in de regio Rijsel), om er de studenten, docenten en het administratief personeel warm te maken voor hun strijd. Groot was hun ontgoocheling toen bleek dat er vrijdag slechts één student was afgezakt naar Haubourdin. De toenadering tussen de verschillende bewegingen geschiedt dus nog steeds heel moeizaam. De studenten en docenten lijken dus niet veel interesse te hebben voor de algemene failliet die in Frankrijk overal de kop opsteekt...

Gezien en gehoord worden!
Eén van de voornaamste problemen van de stakers van Lever, is de onmogelijkheid om van zich te laten horen in de nationale media. Sedert de start van de acties, begin maart, werden ze voornamelijk gevolgd door de geschreven lokale pers (La Voix du Nord, die hun acties nauw opvolgt) en af en toe ook de lokale poot van FR3. Donderdag haalden ze de zender M6 nadat ze de volksvertegenwoordiger Lazaro (UMP) hadden geïnterpelleerd omdat hij een arbeider had weggeduwd en diens collega's hem waren komen helpen.

Hoe kunnen ze deze mediatieke stilte tegengaan? Na overleg met hun collega's op de algemene vergadering, hebben de stakers besloten naar de lokalen van FR3 in Lambersart te trekken. Ze kregen het gezelschap van arbeiders van Stein (die ook in conflict zijn met hun bazen), en natuurlijk ook een massa politiemensen allerhande. Nadat ze voetzoekers en andere explosieven hadden laten ontploffen (hun specialiteit), kwam de hoofdredacteur van FR3-région erbij en heeft die een delegatie uitgenodigd om over hun problemen te spreken. Deze delegatie bestond uit werknemers van Lever, de enige aanwezige student en een vrijwiller van het Rijselse Indymedia-collectief. De onderhandelingen duurden drie kwartier, en er werd aan de delegatie beloofd dat ze die avond nog in het regionaal nieuws aan bod zouden komen. De vraag om "nationaal" in beeld te komen werd verworpen. De reden die FR3 hiervoor aangaf was: communicatieproblemen tussen de journalistieke diensten van de verschillende FR3-poten.

Het probleem met dit soort strijd is dat het essentieel is om een breed publiek te bereiken - en dus de voornaamste media te halen. Maar deze media laten enkel die verhalen aan bod komen, die mediageniek zijn (bijvb. geweld). In dit geval blijkt de enige mogelijkheid om het nieuws te halen dus de media te verplichten om de informatie te verspreiden, en dat kan slechts door dezelfde methodes te gebruiken als tegen de patroons (bezetting van lokalen, druk uitoefenen, explosieven gebruiken)...