Zo'n 100 mensen kwamen deze namiddag samen aan de refuge te Brugge om te protesteren tegen het feit dat er in ons land mensen opgesloten worden van wie de enige "misdaad" bestaat uit het feit dat ze hun land ontvluchtten en hier een beter leven kwamen zoeken.

De asielprocedure rammelt, mensen met een terecht vluchtverhaal vallen vaak tussen de mazen van het net.

Er zitten een aantal minderjarigen in het centrum, ook Bonitha heeft hier een tijdje opgesloten gezeten. Haar tante was aanwezig op de actie.

Een aantal mensen mochten het centrum binnen met o.a. geschenken, briefpaier, postzegels...

Bij het buitenkomen vertelden ze ons dat men binnen heel geëmotioneerd was, in de vrouwenafdeling werden heel wat tranen geweend, een aantal van de vrouwen hebben hun hele familie verloren en zitten hier nu opgesloten.

Een aantal mensen zouden geen advocaat hebben, dat zal worden nagegaan en indien nodig zal voor hen een raadsman gezocht worden.

Op zijn vraag hoorden we ook het verhaal van een jonge Kosovaar, die op zijn zeventiende naar België kwam, van wie de asielaanvraag in eerste instantie ontvankelijk verklaard werd, waardoor hij ook kon gaan werken. Hij is nu 5 jaar in België, heeft drie jaar gewerkt, heeft hier een leven opgebouwd, hij heeft hier zijn vriendin, hij zegt dat hij België veel beter kent dan het Kosovo van vandaag en hij ziet zijn toekomst dan ook hier. Hij toonde aan de bezoekers zijn bankkaart en een tewerkstellingsattest.

Buiten was de sfeer rustig en gemoedelijk. De warme drank deed deugd en de koekjes waren heel lekker.